Eğer birine Haziran 2024'te profesyonel olan, sadece 16 ay sonra UFC'de debü yapan ve profesyonel kariyerinin üzerinden iki yıl geçmeden Octagon'da üçüncü ardışık nakavt zaferini elde eden bir dövüşçünün başarılarını nasıl değerlendireceğinizi söyleseydiniz, bu kişinin ilk iki yılda neler başardığını nasıl puanlardınız? Ve en son dövüşünde, zorlu anların üstesinden gelerek soğukkanlılığını koruyup finish almayı başardıysa?
Çoğu kişi, bu bireyin gösterdiği potansiyelden heyecan duyar ve genç adayın gelecekte nereye gideceğini merak eder. Peki, 10 kez dünya şampiyonu olan Brezilyalı jiu jitsu ustası Bia Mesquita için neden durum farklı?
“Bu benim için de bir şey çünkü çok fazla baskı yapıyorum, ‘Her şeyde en iyi olmalıyım! Çok iyi olmalıyım! Cevaplarım olmalı!’ ama bazen bu kariyerin ne kadar yeni olduğunu unutuyorum,” diyen Mesquita, “Zaten çok iyi gidiyorum, bu yüzden geri adım atıp yaptığım iyi şeylere, yaşadığım gelişmelere bakmalıyım… Kendimi zorlamak ve iyi şeylerin başarıları arasında bir denge kurmalıyım.”
Bu gerçekten garip bir fenomen. Mesquita, dövüş sporları topluluğunda iyi bilindiği için MMA'ya geçiş yaptığında ona farklı bir beklenti seviyesi var. Bunun bir kısmı anlaşılabilir. Dünya standartlarında jiu jitsu ve olağanüstü güreşi ona diğerlerine göre bir avantaj sağlıyor, ancak aynı zamanda diğer disiplinlerden gelen atletlere bakıldığında daha genç atletlerden daha hızlı bir şekilde tamamlanmış, kusursuz bir ürün beklenmesi eğilimi var, bu da sergilenen olumlu anların takdir edilmesini engelliyor.
Mesquita'nın Haziran'daki Melissa Mullins ile yaptığı son dövüş mükemmel bir örnek. Sert Britanyalı ile eşleşen Mesquita, yaklaşık 90 saniye içinde sarsılarak dengesiz ayaklarla kaldı ve iyileşmek için Mullins ile clinch yapmaya çalıştı, ancak hip-toss ile yere atıldı. Sırtı açılış raundunun 1:40'ında matla buluştu; dövüş başka bir dakika 40 saniye sürmedi.
“Bence o dövüş kariyerimde çok önemliydi (geçtiğim her şey için),” diyen Mesquita, “Öncelikle, vuruşlarla çok heyecanlanmak benim hatamdı. Bu benim hatamdı ve bunu anlayabildim. Bu birinci (ders) oldu. İkincisi, vurulmak ve iyileşmek için clinch'e gitmekti, ama dürüst olmak gerekirse, o kadar hızlı geçiyor ki, yaralandığımda sadece, ‘M*****f*****, bana vurdu! Ne oluyor? Seni hemen yere sereceğim!’ ... Dövüşün heyecanıyla takedown'a gittiğimde, kendimi bir hata yaptırdım ve o da beni bir uchi mata ile hip throw yaptı. ‘Ne oluyor?! Şimdi yere düştüm mü?!’ dedim.
Kaynak: https://www.ufc.com/news/bia-mesquita-chasing-her-final-goal-for-2026-polymarket-ufc-334